separacja

separacja

Polish

Etymology

Etymology tree
Proto-Indo-European *s(w)é
Latin sē-
Proto-Indo-European *perh₃-der.
Latin parō
Latin sēparō
Proto-Indo-European *-tis
Proto-Indo-European *-Hō
Proto-Indo-European *-tiHō
Proto-Italic *-tiō
Latin -tiō
Latin sēparātiōlbor.
Polish separacja

    Learned borrowing from Latin sēparātiō.

    Pronunciation

    • IPA(key): /sɛ.paˈra.t͡sja/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -at͡sja
    • Syllabification: se‧pa‧ra‧cja

    Noun

    separacja f

    1. separation (an agreement terminating a relationship)
    2. separation (act of disuniting two or more things)

    Declension

    Declension of separacja
    singular plural
    nominative separacja separacje
    genitive separacji separacji/separacyj (archaic)
    dative separacji separacjom
    accusative separację separacje
    instrumental separacją separacjami
    locative separacji separacjach
    vocative separacjo separacje

    Further reading

    • “separacja”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “separacja”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)
    This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.