sclavus

sclavus

See also: Sclavus

Latin

Etymology

    From Late Latin Sclavus (Slav), from Byzantine Greek Σκλάβος (Sklábos), from Proto-Slavic *slověninъ, because Slavs were often forced into slavery in the Middle Ages.[1][2]

    Pronunciation

    Noun

    sclavus m (genitive sclavī); second declension

    1. (Medieval Latin) slave

    Declension

    Second-declension noun.

    singular plural
    nominative sclavus sclavī
    genitive sclavī sclavōrum
    dative sclavō sclavīs
    accusative sclavum sclavōs
    ablative sclavō sclavīs
    vocative sclave sclavī

    Descendants

    • Eastern Romance:
      • Aromanian: shcljau, shcljeauã
      • Romanian: șcheau, șchiau
    • Italian: schiavo, stiavo (Tuscany)
    • Sardinian: isciabu, isciau, isclavu, iscrau, iscravu, sciau
    • Sicilian: scavu
    • Friulian: sclâf, sclâv
    • Venetan: sciavo, s-ciao
      • Italian: ciao (see there for further descendants)
    • Albanian: shqa (earlier borrowing), skllav (later borrowing)
    • Aromanian: sclav, sclavu
    • Asturian: esclavu
    • Breton: sklav
    • Catalan: esclau
    • Galician: escravo
    • German: Sklave
    • Manx: sleab
    • Middle Dutch: slave
      • Dutch: slaaf
        • Afrikaans: slaaf
        • Negerhollands: slaav
        • Caribbean Javanese: slaf
        • Sranan Tongo: srafu
    • Middle French: sclave
    • Middle High German: sklafe, sklave
    • Occitan: esclau
    • Portuguese: escravo
    • Romanian: sclav
    • Scots: sclave
    • Spanish: esclavo

    See also

    References

    1. ^ slave”, in Dictionary.com Unabridged, Dictionary.com, LLC, 1995–present.
    2. ^ slave”, in Merriam-Webster.com Online Dictionary, Springfield, Mass.: Merriam-Webster, 1996–present.