salignus

salignus

See also: Salignus

Latin

Etymology

    From salix (willow, oblique stem salic-) + -nus. Compare larignus and īlignus.

    Pronunciation

    Adjective

    salignus (feminine saligna, neuter salignum); first/second-declension adjective

    1. (relational) willow
      • c. 37 BCE – 30 BCE, Vergilius, Georgicon 4.109–111:
        Invitent croceis [apes] halantes floribus horti
        Et custos furum atque avium cum falce saligna
        Hellespontiaci servet tutela Priapi.
        May gardens bright, fragrant with flower, lure them [the bees] and Hellespontian Priap with his willow scythe the robbing bee and the birds keep away.

    Declension

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative salignus saligna salignum salignī salignae saligna
    genitive salignī salignae salignī salignōrum salignārum salignōrum
    dative salignō salignae salignō salignīs
    accusative salignum salignam salignum salignōs salignās saligna
    ablative salignō salignā salignō salignīs
    vocative saligne saligna salignum salignī salignae saligna

    Descendants

    • Translingual: Salignus

    References

    • salignus”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • salignus”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
    • salignus”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.