rumen

rumen

See also: Rumen, rúmen, rùmén, rūmen, and rumeň

English

Etymology

    Borrowed from Latin rūmen.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈɹu.mən/
    • Audio (Southern England):(file)
    • Rhymes: -uːmən

    Noun

    rumen (plural rumina or rumens)

    1. The first compartment of the stomach of a cow or other ruminants.
      Synonyms: paunch, fack, fardingbag
      Hypernyms: compartment, tripe
      Coordinate terms: abomasum, omasum, reticulum
      • 2013 [1966], Robert E. Hungate, The Rumen and Its Microbes, Elsevier, →ISBN, page 162:
        In the newborn ruminant the abomasum is about as large as the rumen and remains relatively large as long as only milk is consumed (Brugnone, 1809). As the young ruminant consumes forages, the reticulum, and particularly the rumen, develop rapidly.

    Derived terms

    Translations

    French

    Etymology

      Borrowed from Latin rūmen.

      Pronunciation

      Noun

      rumen m (plural rumens)

      1. rumen (stomach)

      Further reading

      Friulian

      Adjective

      rumen

      1. Romanian

      Latin

      Alternative forms

      Etymology

        From Proto-Italic *roug(s)mən ~ *rug(s)mən, of somewhat disputed origin. Probably from the root of *rūgō +‎ -men, attested in ērūgō, rūctō (to belch) and rugiō (to roar, rumble, bray), from Proto-Indo-European *h₁rewg-, *h₁rewǵ- (to belch).[1]

        Cognate with Ancient Greek ἐρεύγομαι (ereúgomai, to spew out, discharge, belch, bellow), Old Armenian ործամ (orcam, to vomit, be nauseated), Proto-Germanic *reukaną (to smoke, emit vapor) (modern English reek).

        Alternatively from Proto-Indo-European *sréwmn̥, from the root *srew- (to flow). (Can this(+) etymology be sourced?) See also Rōma and flūmen, which are sometimes hypothesized as from the same source.

        A third possibility is a relationship with Etruscan 𐌓𐌖𐌌 (rum, teat). If not coincidental, it may be equally likely that the Etruscan word was borrowed from Latin.

        Pronunciation

        Noun

        rūmen n (genitive rūminis); third declension

        1. throat, gullet
        2. (anatomy) rumen (first stomach of a ruminant)

        Declension

        Third-declension noun (neuter, imparisyllabic non-i-stem).

        singular plural
        nominative rūmen rūmina
        genitive rūminis rūminum
        dative rūminī rūminibus
        accusative rūmen rūmina
        ablative rūmine rūminibus
        vocative rūmen rūmina

        Derived terms

        Descendants

        • Catalan: rumen
        • English: rumen
        • Italian: rumine

        References

        1. ^ De Vaan, Michiel (2008), “-rūgō, -ere”, in Etymological Dictionary of Latin and the other Italic Languages (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 7), Leiden, Boston: Brill, →ISBN, page 529
        • rumen”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
        • rumen”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.
        • rumen in Ramminger, Johann (16 July 2016 (last accessed)), Neulateinische Wortliste: Ein Wörterbuch des Lateinischen von Petrarca bis 1700[1], pre-publication website, 2005-2016

        Norwegian Nynorsk

        Pronunciation

        • IPA(key): /ˌrʉˈmeːn/

        Noun

        rumen m (definite singular rumenen, indefinite plural rumenar, definite plural rumenane)

        1. (pre-2012) alternative form of rumenar

        Romanian

        Etymology 1

        Borrowed from French rumen.

        Noun

        rumen n (plural rumene)

        1. rumen
        Declension
        singular plural
        indefinite definite indefinite definite
        nominative-accusative rumen rumenul rumene rumenele
        genitive-dative rumen rumenului rumene rumenelor
        vocative rumenule rumenelor

        Etymology 2

        Borrowed from Old Church Slavonic роумѣнъ (ruměnŭ), from Proto-Slavic *ruměnъ (ruddy). Compare Bulgarian румен (rumen), Serbo-Croatian rumen.

        Adjective

        rumen m or n (feminine singular rumenă, masculine plural rumeni, feminine/neuter plural rumene)

        1. ruddy
        Declension
        Declension of rumen
        singular plural
        masculine neuter feminine masculine neuter feminine
        nominative-
        accusative
        indefinite rumen rumenă rumeni rumene
        definite rumenul rumena rumenii rumenele
        genitive-
        dative
        indefinite rumen rumene rumeni rumene
        definite rumenului rumenei rumenilor rumenelor

        Serbo-Croatian

        Etymology 1

        Inherited from Proto-Slavic *ruměnъ.

        Pronunciation

        • IPA(key): /rǔmen/
        • Hyphenation: ru‧men

        Adjective

        rùmen (Cyrillic spelling ру̀мен, definite rùmenī, comparative rumeniji)

        1. rosy, ruddy, pink
        2. reddish, red
        Declension
        positive indefinite forms
        singular masculine feminine neuter
        nominative rumen rumena rumeno
        genitive rumena rumene rumena
        dative rumenu rumenoj rumenu
        accusative inanimate
        animate
        rumen
        rumena
        rumenu rumeno
        vocative rumen rumena rumeno
        locative rumenu rumenoj rumenu
        instrumental rumenim rumenom rumenim
        plural masculine feminine neuter
        nominative rumeni rumene rumena
        genitive rumenih rumenih rumenih
        dative rumenim(a) rumenim(a) rumenim(a)
        accusative rumene rumene rumena
        vocative rumeni rumene rumena
        locative rumenim(a) rumenim(a) rumenim(a)
        instrumental rumenim(a) rumenim(a) rumenim(a)
        positive definite forms
        singular masculine feminine neuter
        nominative rumeni rumena rumeno
        genitive rumenog(a) rumene rumenog(a)
        dative rumenom(u/e) rumenoj rumenom(u/e)
        accusative inanimate
        animate
        rumeni
        rumenog(a)
        rumenu rumeno
        vocative rumeni rumena rumeno
        locative rumenom(e/u) rumenoj rumenom(e/u)
        instrumental rumenim rumenom rumenim
        plural masculine feminine neuter
        nominative rumeni rumene rumena
        genitive rumenih rumenih rumenih
        dative rumenim(a) rumenim(a) rumenim(a)
        accusative rumene rumene rumena
        vocative rumeni rumene rumena
        locative rumenim(a) rumenim(a) rumenim(a)
        instrumental rumenim(a) rumenim(a) rumenim(a)
        comparative forms
        singular masculine feminine neuter
        nominative rumeniji rumenija rumenije
        genitive rumenijeg(a) rumenije rumenijeg(a)
        dative rumenijem(u) rumenijoj rumenijem(u)
        accusative inanimate
        animate
        rumeniji
        rumenijeg(a)
        rumeniju rumenije
        vocative rumeniji rumenija rumenije
        locative rumenijem(u) rumenijoj rumenijem(u)
        instrumental rumenijim rumenijom rumenijim
        plural masculine feminine neuter
        nominative rumeniji rumenije rumenija
        genitive rumenijih rumenijih rumenijih
        dative rumenijim(a) rumenijim(a) rumenijim(a)
        accusative rumenije rumenije rumenija
        vocative rumeniji rumenije rumenija
        locative rumenijim(a) rumenijim(a) rumenijim(a)
        instrumental rumenijim(a) rumenijim(a) rumenijim(a)
        superlative forms
        singular masculine feminine neuter
        nominative najrumeniji najrumenija najrumenije
        genitive najrumenijeg(a) najrumenije najrumenijeg(a)
        dative najrumenijem(u) najrumenijoj najrumenijem(u)
        accusative inanimate
        animate
        najrumeniji
        najrumenijeg(a)
        najrumeniju najrumenije
        vocative najrumeniji najrumenija najrumenije
        locative najrumenijem(u) najrumenijoj najrumenijem(u)
        instrumental najrumenijim najrumenijom najrumenijim
        plural masculine feminine neuter
        nominative najrumeniji najrumenije najrumenija
        genitive najrumenijih najrumenijih najrumenijih
        dative najrumenijim(a) najrumenijim(a) najrumenijim(a)
        accusative najrumenije najrumenije najrumenija
        vocative najrumeniji najrumenije najrumenija
        locative najrumenijim(a) najrumenijim(a) najrumenijim(a)
        instrumental najrumenijim(a) najrumenijim(a) najrumenijim(a)

        Further reading

        • rumen”, in Hrvatski jezični portal [Croatian language portal] (in Serbo-Croatian), 2006–2026

        Etymology 2

        Nominalized from the previous sense.

        Pronunciation

        • IPA(key): /rûmeːn/
        • Hyphenation: ru‧men

        Noun

        rȕmēn f (Cyrillic spelling ру̏ме̄н)

        1. (uncountable) rosiness
        Declension

        Further reading

        • rumen”, in Hrvatski jezični portal [Croatian language portal] (in Serbo-Croatian), 2006–2026

        See also

        Colors in Serbo-Croatian · boje / боје (layout · text)
             bijel / бијел, beo / бео      siv / сив, sinji / сињи      crn / црн
                     crven / црвен, rumen / румен              narandžast / наранџаст, narančast / наранчаст; smeđ / смеђ, braon / браон              žut / жут; žut / жут
                     zelen / зелен              zelen / зелен             
                     tirkizan / тиркизан, cijan / цијан; tirkizan / тиркизан              plav / плав              modar / модар
                     ljubičast / љубичаст; modar / модар, indigo / индиго              ljubičast / љубичаст, magenta / магента; ljubičast / љубичаст              ružičast / ружичаст, roza / роза

        Slovene

        Etymology

        From Proto-Slavic *ruměnъ. First attested in the 15th century.

        Pronunciation

        • IPA(key): /rumɛ́n/

        Adjective

        rumȅn (comparative bȍlj rumȅn, superlative nȁjbolj rumȅn)

        1. yellow

        Declension

        The diacritics used in this section of the entry are non-tonal. If you are a native tonal speaker, please help by adding the tonal marks.
        Hard
        masculine feminine neuter
        nom. sing. rumèn rumêna rumêno
        singular
        masculine feminine neuter
        nominative rumèn ind
        rumêni def
        rumêna rumêno
        genitive rumênega rumêne rumênega
        dative rumênemu rumêni rumênemu
        accusative nominativeinan or
        genitive
        anim
        rumêno rumêno
        locative rumênem rumêni rumênem
        instrumental rumênim rumêno rumênim
        dual
        masculine feminine neuter
        nominative rumêna rumêni rumêni
        genitive rumênih rumênih rumênih
        dative rumênima rumênima rumênima
        accusative rumêna rumêni rumêni
        locative rumênih rumênih rumênih
        instrumental rumênima rumênima rumênima
        plural
        masculine feminine neuter
        nominative rumêni rumêne rumêna
        genitive rumênih rumênih rumênih
        dative rumênim rumênim rumênim
        accusative rumêne rumêne rumêna
        locative rumênih rumênih rumênih
        instrumental rumênimi rumênimi rumênimi

        Derived terms

        See also

        Colors in Slovene · barve (layout · text)
             bela      siva      črna
                     rdeča; škrlatna              oranžna; rjava              rumena; krem
                     svetlozelena, limeta              zelena             
                     sinja, cian; turkizna              azurna              modra
                     vijolična; indigo              magenta, fuksija; vijolična, lila              roza, rožnata

        Further reading

        • rumen”, in Slovarji Inštituta za slovenski jezik Frana Ramovša ZRC SAZU, portal Fran
        • rumen”, in Termania, Amebis
        • See also the general references

        Spanish

        Pronunciation

        • IPA(key): /ˈrumen/ [ˈru.mẽn]
        • Rhymes: -umen
        • Syllabification: ru‧men

        Noun

        rumen m (plural rúmenes)

        1. rumen
          • 2022 November 10, María Teresa Paramio, “¿Es nueva la producción de alimentos en macrogranjas?”, in El País[2]:
            El amoniaco procede de las heces y la orina de los animales; el CO₂ de su respiración y el metano lo expulsan los rumiantes por la boca, no por las ventosidades, como se dice frecuentemente, debido a la fermentación de los alimentos en su rumen, que es una de las partes del aparato digestivo de los rumiantes.
            (please add an English translation of this quotation)

        See also