rectangulus

rectangulus

Latin

Alternative forms

  • rectiangulus

Etymology

    From rectus + angulus.

    Pronunciation

    Adjective

    rēctangulus (feminine rēctangula, neuter rēctangulum); first/second-declension adjective

    1. (Late Latin) rectangular

    Declension

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative rēctangulus rēctangula rēctangulum rēctangulī rēctangulae rēctangula
    genitive rēctangulī rēctangulae rēctangulī rēctangulōrum rēctangulārum rēctangulōrum
    dative rēctangulō rēctangulae rēctangulō rēctangulīs
    accusative rēctangulum rēctangulam rēctangulum rēctangulōs rēctangulās rēctangula
    ablative rēctangulō rēctangulā rēctangulō rēctangulīs
    vocative rēctangule rēctangula rēctangulum rēctangulī rēctangulae rēctangula

    Derived terms