pullinus

pullinus

Latin

Etymology

    From pullus (young animal; foal; chick) + -īnus.

    Pronunciation

    Adjective

    pullīnus (feminine pullīna, neuter pullīnum); first/second-declension adjective

    1. of or belonging to young animals
    2. (with dentēs) the first teeth of a colt, milk teeth
      • 77 CE – 79 CE, Plinius Maior, Naturalis Historia 8.172:
        (asina) quae nōn prius, quam dēntēs quōs pullīnōs appellant iaciat, concēperit, sterilis intellegitur et quae nōn prīmō initū generāre coeperit.
        A (female donkey) is considered sterile, which has not conceived before she has lost (her) so-called milk teeth and which has not begun to procreate from the very beginning.

    Declension

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative pullīnus pullīna pullīnum pullīnī pullīnae pullīna
    genitive pullīnī pullīnae pullīnī pullīnōrum pullīnārum pullīnōrum
    dative pullīnō pullīnae pullīnō pullīnīs
    accusative pullīnum pullīnam pullīnum pullīnōs pullīnās pullīna
    ablative pullīnō pullīnā pullīnō pullīnīs
    vocative pullīne pullīna pullīnum pullīnī pullīnae pullīna

    Descendants

    • Italo-Romance:
      • Italian: pollino
    • Gallo-Italic:
    • Southern Gallo-Romance:
    • Ibero-Romance:

    References

    • pullinus”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • pullinus”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.