prodigalis
Latin
Etymology
Etymology tree
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [proː.dɪˈɡaː.lɪs]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [pro.diˈɡaː.lis]
Adjective
prōdigālis (neuter prōdigāle, adverb prōdigāliter); third-declension two-termination adjective (Late Latin)
Declension
Third-declension two-termination adjective.
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| masc./fem. | neuter | masc./fem. | neuter | ||
| nominative | prōdigālis | prōdigāle | prōdigālēs | prōdigālia | |
| genitive | prōdigālis | prōdigālium | |||
| dative | prōdigālī | prōdigālibus | |||
| accusative | prōdigālem | prōdigāle | prōdigālīs prōdigālēs |
prōdigālia | |
| ablative | prōdigālī | prōdigālibus | |||
| vocative | prōdigālis | prōdigāle | prōdigālēs | prōdigālia | |
Derived terms
Descendants
- → English: prodigal (learned)