probent

probent

Latin

Verb

probent

  1. third-person plural present active subjunctive of probō

Polish

Etymology

    From próba + -ent.

    Pronunciation

    Noun

    probent m pers (female equivalent probanta)

    1. (Chełmno-Dobrzyń) trier (one who has tried or experienced something)
      Jestem probent takich rzeczy.I'm a trier of these things.

    Further reading

    • Antoni Krasnowolski (1879), “probent”, in Album uczącéj się młodzieży polskiéj poświęcone Józefowi Ignacemu Kraszewskiemu z powodu jubileuszu jego pięćdziesięcioletniéj działalności literackiéj (in Polish), Lviv: Czytelni Akademickiéj Lwowskiéj; "Gaz. Narod." J. Dobrzańskiego i K. Gromana, Słowniczek prowincjalizmów zebranych w ziemi chełmińskiej i świeckiej, page 307