pollinctor

pollinctor

English

Etymology

    Borrowed from Latin pollinctor.

    Noun

    pollinctor (plural pollinctors)

    1. undertaker

    References

    Latin

    Alternative forms

    Etymology

      From pollingō (to wash a corpse in preparation for a funeral) + -tor.

      Pronunciation

      Noun

      pollīnctor m (genitive pollīnctōris); third declension

      1. an undertaker: a person who prepares corpses for funerals
        Synonyms: vespillō, libitīnārius
        • 86 CE – 103 CE, Martialis, Epigrammata 10.97.3:
          Dum levis arsura struitur Libitina papyro,
          Dum murram et casias flebilis uxor emit,
          Iam scrobe, iam lecto, iam pollinctore parato
          Heredem scripsit me Numa: convaluit.
          (please add an English translation of this quotation)
        • 5th-6th c. CE, Fabius Planciades Fulgentius, 3:
          Pollinctores dicti sunt qui funera morientia accurant; unde et Plautus in Menecmi comoedia ait: 'Sicut pollinctor dixit qui eum pollinxerat'. Pollinctores dicti sunt quasi pollutorum unctores, id est cadauerum curatores, unde et Apuleius in Ermagora ait: 'Pollincto eius funere domuitionem paramus'.
          (please add an English translation of this quotation)
        • c. 430 CEc. 489 CE, Sidonius Apollinaris, Epistulae 3.13:
          Enimvero ille sordidior est atque deformior cadavere rogali, quod facibus admotis semicombustum moxque sidente strue torrium devolutum reddere pyrae iam fastidiosus pollinctor exhorret.
          (please add an English translation of this quotation)
      2. a burier
        • Vulgata—Ezechiel 39.15:
          Et circuibunt peragrantes terram : cumque viderint os hominis, statuent juxta illud titulum, donec sepeliant illud pollinctores in valle multitudinis
          (please add an English translation of this quotation)

      Declension

      Third-declension noun.

      singular plural
      nominative pollīnctor pollīnctōrēs
      genitive pollīnctōris pollīnctōrum
      dative pollīnctōrī pollīnctōribus
      accusative pollīnctōrem pollīnctōrēs
      ablative pollīnctōre pollīnctōribus
      vocative pollīnctor pollīnctōrēs

      Further reading

      • pollinctor”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
      • pollinctor”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.
      • pollinctor”, in Harry Thurston Peck, editor (1898), Harper’s Dictionary of Classical Antiquities, New York: Harper & Brothers
      • pollinctor”, in William Smith et al., editor (1890), A Dictionary of Greek and Roman Antiquities, London: William Wayte. G. E. Marindin