plom
Breton
Etymology
From Middle Breton plom, from Proto-Brythonic *plum, from Latin plumbum.
Pronunciation
- IPA(key): /ˈplɔ̃mː/
Noun
plom m
Mutation
| unmutated | soft | aspirate | hard |
|---|---|---|---|
| plom | blom | flom | unchanged |
Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Breton.
All possible mutated forms are displayed for convenience.
Catalan
| Chemical element (edit) | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Pb Atomic number 82 plom | ||||||||
Classification data
| ||||||||
| Previous: ← tal·li (Tl) | ||||||||
| Next: bismut (Bi) → |
Etymology
Inherited from Old Catalan plom, from Latin plumbum.
Pronunciation
Noun
plom m (countable and uncountable, plural ploms)
- (uncountable) lead
- (countable) lead weight, sinker, plumb bob
- (countable) plumb line
- (countable) slug (lead shot)
- (countable) seal, stamp
- (slang, countable) fuse
- Synonym: fusible
- (slang, countable) A shot of aniseed alcohol.
Derived terms
Related terms
- plumbi
- plúmbic
- plumbífer
- plumbós
References
- “plom”, in Gran Diccionari de la Llengua Catalana, Grup Enciclopèdia Catalana, 2026
- Alcover, Antoni Maria; Moll, Francesc de Borja (1963), “plom”, in Diccionari català-valencià-balear (in Catalan)
Middle French
Alternative forms
- plomb (latinized)
Etymology
Inherited from Old French plom, from Latin plumbum.
Noun
plom m (plural ploms)
Descendants
- French: plomb (see there for further descendants)
Old Occitan
Etymology
Etymology tree
Latin plumbum
Old Occitan plom
Noun
plom m (oblique plural ploms, nominative singular ploms, nominative plural plom)
- lead (metal)
Descendants
References
- Walther von Wartburg (1928–2002), “plumbum”, in Französisches Etymologisches Wörterbuch (in German), volume 9: Placabilis–Pyxis, page 90