plik

plik

Polish

Etymology

Etymology tree
Proto-Indo-European *pel-
Proto-Indo-European *pleḱ-der.
Latin plicō
Latin plicalbor.
Polish plik

    Learned borrowing from Latin plica.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈplik/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ik
    • Syllabification: plik

    Noun

    plik m inan (diminutive pliczek)

    1. file (collection of papers)
    2. (computing) file (aggregation of data on a storage device, identified by a name)

    Declension

    Declension of plik
    singular plural
    nominative plik pliki
    genitive pliku plików
    dative plikowi plikom
    accusative plik pliki
    instrumental plikiem plikami
    locative pliku plikach
    vocative pliku pliki

    Further reading

    • “plik”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “plik”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)
    This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.