pineus

pineus

Latin

Etymology

    From pīnus (pine) + -eus.

    Pronunciation

    Adjective

    pīneus (feminine pīnea, neuter pīneum); first/second-declension adjective

    1. (relational) pine
    2. pinelike

    Declension

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative pīneus pīnea pīneum pīneī pīneae pīnea
    genitive pīneī pīneae pīneī pīneōrum pīneārum pīneōrum
    dative pīneō pīneae pīneō pīneīs
    accusative pīneum pīneam pīneum pīneōs pīneās pīnea
    ablative pīneō pīneā pīneō pīneīs
    vocative pīnee pīnea pīneum pīneī pīneae pīnea

    Derived terms

    Descendants

    • Portuguese: pinho, píneo

    References

    • pineus”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • pineus”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
    • pineus”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.