phantasmaticus

phantasmaticus

Latin

Etymology

    From phantasma + -icus.

    Pronunciation

    Adjective

    phantasmaticus (feminine phantasmatica, neuter phantasmaticum); first/second-declension adjective

    1. imaginary, fantastic

    Declension

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative phantasmaticus phantasmatica phantasmaticum phantasmaticī phantasmaticae phantasmatica
    genitive phantasmaticī phantasmaticae phantasmaticī phantasmaticōrum phantasmaticārum phantasmaticōrum
    dative phantasmaticō phantasmaticae phantasmaticō phantasmaticīs
    accusative phantasmaticum phantasmaticam phantasmaticum phantasmaticōs phantasmaticās phantasmatica
    ablative phantasmaticō phantasmaticā phantasmaticō phantasmaticīs
    vocative phantasmatice phantasmatica phantasmaticum phantasmaticī phantasmaticae phantasmatica

    References