pauca
Latin
Adjective
pauca
- inflection of paucus:
- nominative/vocative feminine singular
- nominative/accusative/vocative neuter plural
Adjective
paucā
- ablative feminine singular of paucus
Noun
pauca n pl (genitive paucōrum); second declension
- ellipsis of pauca verba (“a few words”)
- c. 52 BCE, Julius Caesar, Commentarii de Bello Gallico 1.44:
- Ariovistus ad postulata Caesaris pauca respondit, […]
- Translation by W. A. McDevitte, W. S. Bohn
- Ariovistus briefly replied to the demands of Caesar, […]
- Translation by W. A. McDevitte, W. S. Bohn
- Ariovistus ad postulata Caesaris pauca respondit, […]
- 62 BCE – 43 BCE, Cicero, Epistulae ad Familiares 3.10:
- Itaque nihil de te, quod credideris, de me, quam ob rem non debueris credere, pauca dicam.
- Translation by Evelyn S. Shuckburgh
- So not a word about you and your having believed it: but about myself I will say a few words as to why you ought not to have believed it.
- Translation by Evelyn S. Shuckburgh
- Itaque nihil de te, quod credideris, de me, quam ob rem non debueris credere, pauca dicam.
Adverb
pauca (not comparable)
- in a few words, in short
- 380 CE – 392 CE, Ammianus Marcellinus, Res Gestae 14.8.2:
- aegre vestigia claritudinis pristinae monstrat admodum pauca
- (please add an English translation of this quotation)
- aegre vestigia claritudinis pristinae monstrat admodum pauca
References
- "pauca", in Charles du Fresne du Cange, Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition with additions by D. P. Carpenterius, Adelungius and others, edited by Léopold Favre, 1883–1887)