pacticius

pacticius

Latin

Alternative forms

Etymology

    From pactus + -īcius.

    Pronunciation

    Adjective

    pactīcius (feminine pactīcia, neuter pactīcium); first/second-declension adjective

    1. agreed upon, arranged, stipulated

    Declension

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative pactīcius pactīcia pactīcium pactīciī pactīciae pactīcia
    genitive pactīciī pactīciae pactīciī pactīciōrum pactīciārum pactīciōrum
    dative pactīciō pactīciae pactīciō pactīciīs
    accusative pactīcium pactīciam pactīcium pactīciōs pactīciās pactīcia
    ablative pactīciō pactīciā pactīciō pactīciīs
    vocative pactīcie pactīcia pactīcium pactīciī pactīciae pactīcia

    Descendants

    • English: pactitious
    • Italian: pattizio
    • Portuguese: pactício
    • Sicilian: pattizziu
    • Spanish: pacticio

    References

    • pacticius”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • pacticius”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.
    • pacticius in Ramminger, Johann (16 July 2016 (last accessed)), Neulateinische Wortliste: Ein Wörterbuch des Lateinischen von Petrarca bis 1700[1], pre-publication website, 2005-2016