orogeniczny

orogeniczny

Polish

Etymology

Etymology tree
Polish oro-
Proto-Indo-European *ǵenh₁-
Proto-Indo-European *-tis
Proto-Indo-European *ǵénh₁tis
Proto-Hellenic *génetis
Ancient Greek γένεσῐς (génesĭs)bor.
Latin genesislbor.
Polish geneza
Polish orogeneza
Proto-Indo-European *-kos
Ancient Greek -κός (-kós)
Ancient Greek -ῐκός (-ĭkós)
Proto-Indo-European *-nós
Proto-Balto-Slavic *-inas
Proto-Slavic *-ьnъ
Old Polish -ny
Polish -ny
Polish -iczny
Polish orogeniczny

    From orogeneza + -iczny.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ɔ.rɔ.ɡɛˈɲit͡ʂ.nɘ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -it͡ʂnɘ
    • Syllabification: o‧ro‧ge‧nicz‧ny

    Adjective

    orogeniczny (not comparable, no derived adverb)

    1. (relational, geology) orogeny; orogenic, orogenous
      Synonym: górotwórczy
      Antonym: anorogeniczny

    Declension

    Declension of orogeniczny (hard)
    singular plural
    masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
    nominative/vocative orogeniczny orogeniczna orogeniczne orogeniczni orogeniczne
    genitive orogenicznego orogenicznej orogenicznego orogenicznych
    dative orogenicznemu orogenicznej orogenicznemu orogenicznym
    accusative orogenicznego orogeniczny orogeniczną orogeniczne orogenicznych orogeniczne
    instrumental orogenicznym orogeniczną orogenicznym orogenicznymi
    locative orogenicznym orogenicznej orogenicznym orogenicznych

    Derived terms

    adjective

    Further reading

    This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.