oprawca

oprawca

Polish

Etymology

Etymology tree
Proto-Indo-European *h₃ebʰi
Proto-Balto-Slavic *ab
Proto-Slavic *o(b)
Proto-Slavic *o(b)-
Old Polish o-
Polish o-
Proto-Indo-European *per-
Proto-Balto-Slavic *prṓˀwas
Proto-Slavic *pravъ
Proto-Indo-European *-yeti
Proto-Indo-European *-éyeti
Proto-Balto-Slavic *-éitei
Proto-Slavic *-iti
Proto-Slavic *pràviti
Old Polish prawić
Polish prawić
Polish oprawić
Proto-Indo-European *-keh₂
Proto-Indo-European *-i-keh₂
Proto-Balto-Slavic *-ikāˀ
Proto-Slavic *-ьka
Proto-Slavic *-ьca
Old Polish -ca
Polish -ca
Polish oprawca

    From oprawić + -ca.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ɔˈpraf.t͡sa/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -aft͡sa
    • Syllabification: o‧praw‧ca

    Noun

    oprawca m pers (female equivalent oprawczyni)

    1. torturer
    2. executioner, hangman
      Synonym: kat

    Declension

    Declension of oprawca
    singular plural
    nominative oprawca oprawcy/oprawce (deprecative)
    genitive oprawcy oprawców
    dative oprawcy oprawcom
    accusative oprawcę oprawców
    instrumental oprawcą oprawcami
    locative oprawcy oprawcach
    vocative oprawco oprawcy

    Further reading

    • “oprawca”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “oprawca”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)
    This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.