ondulator
Romanian
Etymology
Borrowed from French ondulateur.
Noun
ondulator n (plural ondulatoare)
Declension
| singular | plural | |||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative-accusative | ondulator | ondulatorul | ondulatoare | ondulatoarele |
| genitive-dative | ondulator | ondulatorului | ondulatoare | ondulatoarelor |
| vocative | ondulatorule | ondulatoarelor | ||