omenit
Romanian
Etymology
Past participle of omeni.
Adjective
omenit m or n (feminine singular omenită, masculine plural omeniți, feminine/neuter plural omenite)
Declension
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | neuter | feminine | masculine | neuter | feminine | ||
| nominative- accusative |
indefinite | omenit | omenită | omeniți | omenite | ||
| definite | omenitul | omenita | omeniții | omenitele | |||
| genitive- dative |
indefinite | omenit | omenite | omeniți | omenite | ||
| definite | omenitului | omenitei | omeniților | omenitelor | |||