obtestatio

obtestatio

Latin

Etymology

    From obtestor + -tiō.

    Noun

    obtestātiō f (genitive obtestātiōnis); third declension

    1. adjuring, conjuring
    2. earnest entreaty, adjuration

    Declension

    Third-declension noun.

    singular plural
    nominative obtestātiō obtestātiōnēs
    genitive obtestātiōnis obtestātiōnum
    dative obtestātiōnī obtestātiōnibus
    accusative obtestātiōnem obtestātiōnēs
    ablative obtestātiōne obtestātiōnibus
    vocative obtestātiō obtestātiōnēs

    References

    • obtestatio”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • obtestatio”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
    • obtestatio”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.