novicius

novicius

Latin

Etymology

    From novus + -īcius.

    Pronunciation

    Adjective

    novīcius (feminine novīcia, neuter novīcium); first/second-declension adjective

    1. new, fresh

    Declension

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative novīcius novīcia novīcium novīciī novīciae novīcia
    genitive novīciī novīciae novīciī novīciōrum novīciārum novīciōrum
    dative novīciō novīciae novīciō novīciīs
    accusative novīcium novīciam novīcium novīciōs novīciās novīcia
    ablative novīciō novīciā novīciō novīciīs
    vocative novīcie novīcia novīcium novīciī novīciae novīcia

    Descendants

    • Catalan: novici
    • French: novice
    • Italian: novizio
    • Occitan: novici
    • Old Galician-Portuguese: noviço (nativized borrowing?)
      • Galician: novizo
      • Portuguese: noviço
    • Piedmontese: novissi
    • Spanish: novicio

    References

    • novicius”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • novicius”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
    • novicius”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.