monem
Romanian
Etymology
Noun
monem n (plural moneme)
Declension
| singular | plural | |||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative-accusative | monem | monemul | moneme | monemele |
| genitive-dative | monem | monemului | moneme | monemelor |
| vocative | monemule | monemelor | ||
References
- monem in Academia Română, Micul dicționar academic, ediția a II-a, Bucharest: Univers Enciclopedic, 2010. →ISBN