molitor

molitor

See also: Molitor

Latin

Etymology 1

    From molere (to mill) + -tor (-er).

    Pronunciation

    Noun

    molitor m (genitive molitōris, feminine molitrīx); third declension

    1. (post-Classical) miller
    Declension

    Third-declension noun.

    singular plural
    nominative molitor molitōrēs
    genitive molitōris molitōrum
    dative molitōrī molitōribus
    accusative molitōrem molitōrēs
    ablative molitōre molitōribus
    vocative molitor molitōrēs

    Etymology 2

      From mōlīrī + -tor.

      Pronunciation

      Noun

      mōlītor m (genitive mōlītōris, feminine mōlītrīx); third declension

      1. attempter, undertaker of a thing
      Declension

      Third-declension noun.

      singular plural
      nominative mōlītor mōlītōrēs
      genitive mōlītōris mōlītōrum
      dative mōlītōrī mōlītōribus
      accusative mōlītōrem mōlītōrēs
      ablative mōlītōre mōlītōribus
      vocative mōlītor mōlītōrēs

      Verb

      mōlītor

      1. second/third-person singular future active imperative of mōlior

      References

      • molitor”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
      • molitor”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
      • molitor”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.