mimicus

mimicus

Latin

Etymology

    Borrowed from Ancient Greek μῑμικός (mīmikós).

    Pronunciation

    Adjective

    mīmicus (feminine mīmica, neuter mīmicum); first/second-declension adjective

    1. mimic
    2. farcical

    Declension

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative mīmicus mīmica mīmicum mīmicī mīmicae mīmica
    genitive mīmicī mīmicae mīmicī mīmicōrum mīmicārum mīmicōrum
    dative mīmicō mīmicae mīmicō mīmicīs
    accusative mīmicum mīmicam mīmicum mīmicōs mīmicās mīmica
    ablative mīmicō mīmicā mīmicō mīmicīs
    vocative mīmice mīmica mīmicum mīmicī mīmicae mīmica

    Descendants

    References

    • mimicus”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • mimicus”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
    • mimicus”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.