mika

mika

See also: Appendix:Variations of "mika"

Basque

Etymology

From Latin pica.

Pronunciation

  • IPA(key): /mika/ [mi.ka]
  • Audio:(file)
  • Rhymes: -ika, -a
  • Hyphenation: mi‧ka

Noun

mika inan

  1. magpie

Declension

Declension of mika (anim a-stem)
indefinite singular plural proximal plural
absolutive mika mika mikak mikok
ergative mikak mikak mikek mikok
dative mikari mikari mikei mikoi
genitive mikaren mikaren miken mikon
comitative mikarekin mikarekin mikekin mikokin
causative mikarengatik mikarengatik mikengatik mikongatik
benefactive mikarentzat mikarentzat mikentzat mikontzat
instrumental mikaz mikaz mikez mikotaz
inessive mikarengan mikarengan mikengan mikongan
locative
allative mikarengana mikarengana mikengana mikongana
terminative mikarenganaino mikarenganaino mikenganaino mikonganaino
directive mikarenganantz mikarenganantz mikenganantz mikonganantz
destinative mikarenganako mikarenganako mikenganako mikonganako
ablative mikarengandik mikarengandik mikengandik mikongandik
partitive mikarik
prolative mikatzat

Alternative forms

Further reading

  • mika”, in Euskaltzaindiaren Hiztegia [Dictionary of the Basque Academy] (in Basque), Euskaltzaindia [Royal Academy of the Basque Language]
  • mika”, in Orotariko Euskal Hiztegia [General Basque Dictionary], Euskaltzaindia, 1987–2005

Cebuano

Pronunciation

  • Hyphenation: mi‧ka
  • IPA(key): /miˈkaʔ/ [mɪˈkaʔ]

Adjective

mikâ

  1. lazy
    Synonym: tapolan

Anagrams

Chinook Jargon

Alternative forms

Pronoun

mika

  1. you
  2. your

Hawaiian

Etymology

From English mister.

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈmi.ka/, [ˈmi.kə]

Noun

mika

  1. mister

Indonesian

Pronunciation

Etymology 1

Inherited from Malay mika (you), from Prakrit [Term?].

Pronoun

mika

  1. second person pronoun: you, your
Coordinate terms
Indonesian personal pronouns
singular plural
1st person exclusive regular aku,
saya1
kami
enclitic -ku -
proclitic ku- -
1st person inclusive - kita
2nd person regular kamu,
Anda2,
kau3
kalian,
Anda2,
Anda sekalian2,
Anda semua2
enclitic -mu -
3rd person regular dia,
beliau4,
ia3
mereka
enclitic -nya -
reflexive diri5, diri sendiri
emphatic sendiri
1 Polite.
2 Formal.
3 Now mostly literary.
4 Respectful.

5 Sometimes used as an emphatic marker instead of being reflexive.
Notes:
  • This table only shows personal pronouns that are commonly used in the standard language.
  • The second person pronouns are often replaced by kinship terms, titles, or the like.
  • The enclitics are only used obliquely (object or possessor), while the proclitic is only used as a subject.
See each entry for more information.

Etymology 2

Borrowed from Dutch mica, from Latin mīca (mica; miche, literally crumb, grain).

Noun

mika (plural mika-mika)

  1. (mineralogy) mica
    Synonyms: abrak, batu cermin
Derived terms
  • mika cokelat

Further reading

Japanese

Romanization

mika

  1. Rōmaji transcription of みか

Polish

Etymology

    Learned borrowing from Latin mīca.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈmi.ka/
    • Rhymes: -ika
    • Syllabification: mi‧ka

    Noun

    mika f (related adjective mikowy)

    1. (mineralogy) mica (hydrous aluminosilicate mineral)
      Synonyms: łuszczyk, (obsolete) mikowiec

    Declension

    Derived terms

    nouns
    • mikowiec

    Further reading

    • mika”, in Wielki słownik języka polskiego[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • mika”, in Polish dictionaries at PWN[2] (in Polish)

    Turkish

    Etymology

    From Latin mica.[1]

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈmi.ka/
    • Hyphenation: mi‧ka

    Noun

    mika (definite accusative mikayı, plural mikalar)

    1. mica

    Declension

    Declension of mika
    singular plural
    nominative mika mikalar
    definite accusative mikayı mikaları
    dative mikaya mikalara
    locative mikada mikalarda
    ablative mikadan mikalardan
    genitive mikanın mikaların
    Possessive forms
    nominative
    singular plural
    1st singular mikam mikalarım
    2nd singular mikan mikaların
    3rd singular mikası mikaları
    1st plural mikamız mikalarımız
    2nd plural mikanız mikalarınız
    3rd plural mikaları mikaları
    definite accusative
    singular plural
    1st singular mikamı mikalarımı
    2nd singular mikanı mikalarını
    3rd singular mikasını mikalarını
    1st plural mikamızı mikalarımızı
    2nd plural mikanızı mikalarınızı
    3rd plural mikalarını mikalarını
    dative
    singular plural
    1st singular mikama mikalarıma
    2nd singular mikana mikalarına
    3rd singular mikasına mikalarına
    1st plural mikamıza mikalarımıza
    2nd plural mikanıza mikalarınıza
    3rd plural mikalarına mikalarına
    locative
    singular plural
    1st singular mikamda mikalarımda
    2nd singular mikanda mikalarında
    3rd singular mikasında mikalarında
    1st plural mikamızda mikalarımızda
    2nd plural mikanızda mikalarınızda
    3rd plural mikalarında mikalarında
    ablative
    singular plural
    1st singular mikamdan mikalarımdan
    2nd singular mikandan mikalarından
    3rd singular mikasından mikalarından
    1st plural mikamızdan mikalarımızdan
    2nd plural mikanızdan mikalarınızdan
    3rd plural mikalarından mikalarından
    genitive
    singular plural
    1st singular mikamın mikalarımın
    2nd singular mikanın mikalarının
    3rd singular mikasının mikalarının
    1st plural mikamızın mikalarımızın
    2nd plural mikanızın mikalarınızın
    3rd plural mikalarının mikalarının

    Adjective

    mika

    1. Made of mica.

    Declension

    Predicative forms of mika
    present tense
    positive declarative positive interrogative
    ben (I am) mikayım mika mıyım?
    sen (you are) mikasın mika mısın?
    o (he/she/it is) mika / mikadır mika ?
    biz (we are) mikayız mika mıyız?
    siz (you are) mikasınız mika mısınız?
    onlar (they are) mika(lar) mika(lar) ?
    past tense
    positive declarative positive interrogative
    ben (I was) mikaydım mika mıydım?
    sen (you were) mikaydın mika mıydın?
    o (he/she/it was) mikaydı mika mıydı?
    biz (we were) mikaydık mika mıydık?
    siz (you were) mikaydınız mika mıydınız?
    onlar (they were) mikaydılar mika mıydılar?
    indirect past
    positive declarative positive interrogative
    ben (I was) mikaymışım mika mıymışım?
    sen (you were) mikaymışsın mika mıymışsın?
    o (he/she/it was) mikaymış mika mıymış?
    biz (we were) mikaymışız mika mıymışız?
    siz (you were) mikaymışsınız mika mıymışsınız?
    onlar (they were) mikaymışlar mika mıymışlar?
    conditional
    positive declarative positive interrogative
    ben (if I) mikaysam mika mıysam?
    sen (if you) mikaysan mika mıysan?
    o (if he/she/it) mikaysa mika mıysa?
    biz (if we) mikaysak mika mıysak?
    siz (if you) mikaysanız mika mıysanız?
    onlar (if they) mikaysalar mika mıysalar?

    For negative forms, use the appropriate form of değil.

    References

    1. ^ Nişanyan, Sevan (2002–), “mika”, in Nişanyan Sözlük

    Further reading

    Waray-Waray

    Noun

    mikâ

    1. (colloquial) American