marny

marny

See also: márny and marný

Polish

Etymology

Etymology tree
Proto-Slavic *marьnъ
Polish marny

    Inherited from Proto-Slavic *marьnъ.

    Pronunciation

     
    • IPA(key): /ˈmar.nɘ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -arnɘ
    • Syllabification: mar‧ny

    Adjective

    marny (comparative marniejszy, superlative najmarniejszy, derived adverb marnie)

    1. miserable
    2. paltry
    3. vain, futile
    4. (Żywiec) synonym of biedny (“poor”) (not rich)

    Declension

    Declension of marny (hard)
    singular plural
    masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
    nominative/vocative marny marna marne marni marne
    genitive marnego marnej marnego marnych
    dative marnemu marnej marnemu marnym
    accusative marnego marny marną marne marnych marne
    instrumental marnym marną marnym marnymi
    locative marnym marnej marnym marnych
    nouns
    verbs

    Further reading

    • “marny”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “marny”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)
    • Wojciech Grzegorzewicz (1894), “marny”, in “O języku ludowym w powiecie przasnyskim”, in Sprawozdania Komisji Językowej Akademii Umiejętności (in Polish), volume 5, Krakow: Akademia Umiejętności, page 113
    • Izydor Kopernicki (1875), “marny”, in “Spostrzeżenia nad właściwościami językowémi w mowie Górali Bieskidowych z dodatkiem słowniczka wyrazów góralskich”, in Rozprawy i Sprawozdania z Posiedzeń Wydziału Filologicznego Akademii Umiejętności (I)‎[3], volume 3, Kraków: Akademia Umiejętności, page 372
    This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.