lins
English
Noun
lins
- plural of lin
Anagrams
French
Pronunciation
Noun
lins m
- plural of lin
German
Pronunciation
Verb
lins
Latvian
Etymology
Possibly from Proto-Slavic *linъ of uncertain origin, see Russian линь (linʹ).
Pronunciation
Noun
lins m (1st declension)
Declension
| singular (vienskaitlis) |
plural (daudzskaitlis) | |
|---|---|---|
| nominative | lins | lini |
| genitive | lina | linu |
| dative | linam | liniem |
| accusative | linu | linus |
| instrumental | linu | liniem |
| locative | linā | linos |
| vocative | lin | lini |
Romanian
Etymology
Past participle of linge.
Pronunciation
- IPA(key): [lins]
Participle
lins
Adjective
lins
Declension
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | neuter | feminine | masculine | neuter | feminine | ||
| nominative- accusative |
indefinite | lins | linsă | linși | linse | ||
| definite | linsul | linsa | linșii | linsele | |||
| genitive- dative |
indefinite | lins | linse | linși | linse | ||
| definite | linsului | linsei | linșilor | linselor | |||
Swedish
Etymology 1
Noun
lins c
- lentil, pulse (legume), the plant Lens culinaris and its crop
- a lens (object focusing or defocusing the light passing through it)
Declension
| nominative | genitive | ||
|---|---|---|---|
| singular | indefinite | lins | lins |
| definite | linsen | linsens | |
| plural | indefinite | linser | linsers |
| definite | linserna | linsernas |
Related terms
- kameralins
- kontaktlins
- linslus
- linssoppa
Etymology 2
Noun
lins n
- indefinite genitive singular of lin
References
- “lins”, in Svensk ordbok [Dictionary of Swedish] (in Swedish)
- “lins”, in Svenska Akademiens ordlista [Wordlist of the Swedish Academy] (in Swedish)
- “lins”, in Svenska Akademiens ordbok [Dictionary of the Swedish Academy] (in Swedish)