lafe

lafe

See also: Lafe

Afar

Pronunciation

  • IPA(key): /laˈfe/ [lʌˈfɛ]
  • Hyphenation: la‧fe

Verb

lafé (inchoative lafité)

  1. (intransitive) be more intense
  2. (intransitive) worsen; get worse

Conjugation

    Conjugation of lafe (type II verb)
1st singular 2nd singular 3rd singular 1st plural 2nd plural 3rd plural
m f
perfective V-affirmative laféh laftéh laféh laftéh lafnéh lafteeníh lafeeníh
N-affirmative lafé lafté lafé lafté lafné laftén lafén
negative málafinniyo málafinnito málafinna málafinna málafinnino málafinniton málafinnon
imperfective V-affirmative lafáh laftáh lafáh laftáh lafnáh laftaanáh lafaanáh
N-affirmative lafá laftá lafá laftá lafná laftán lafán
negative málafa málafta málafa málafta málafna málaftan málafan
prospective V-affirmative laféliyoh
laféyyoh
lafélitoh
laféttoh
laféleh laféleh lafélinoh
lafénnoh
lafélitoonuh
laféttoonuh
laféloonuh
N-affirmative laféliyo
laféyyo
lafélito
lafétto
laféle laféle lafélino
lafénno
laféliton
lafétton
lafélon
conjunctive I V-affirmative láfuh láftuh láfuh láftuh láfuh laftóonuh lafóonuh
N-affirmative láfu láftu láfu láftu láfu laftón lafón
negative lafé wáyuh lafé wáytuh lafé wáyuh lafé wáytuh lafé wáynuh lafé waytóonuh lafé wóonuh
conjunctive II V-affirmative lafánkeh laftánkeh lafánkeh laftánkeh lafnánkeh laftaanánkeh lafaanánkeh
N-affirmative lafánke laftánke lafánke laftánke lafnánke laftaanánke lafaanánke
negative lafé wáankeh lafé waytánkeh lafé wáankeh lafé waytánkeh lafé waynánkeh lafé waytaanánkeh lafé wáankeh
jussive affirmative láfay láftay láfay láftay láfnay laftóonay lafóonay
negative lafé wáay lafé wáytay lafé wáay lafé wáytay lafé wáynay lafé waytóonay lafé wóonay
past
conditional
affirmative lafinniyóy lafinnitóy lafinnáy lafinnáy lafinninóy lafinnitoonúy lafinnoonúy
negative lafé wanniyóy lafé wannitóy lafé wannáy lafé wannáy lafé wanninóy lafé wannitoonúy lafé wanninoonúy
present
conditional I
affirmative lafék lafték lafék lafték lafnék lafteeník lafeeník
negative lafé wéek lafé wayték lafé wéek lafé wayték lafé waynék lafé wayteeník lafé weeník
singular plural singular plural
consultative affirmative lafóo lafnóo imperative affirmative láf láfa
negative malafóo malafnóo negative málafin málafina
-h converb -i form -k converb -in(n)uh converb -innuk converb infinitive indefinite participle
V-focus N-focus
láfah láfi láfak lafínnuh lafínnuk lafíyya lafináanih lafináan
Compound tenses
dependent verb sequential perfective + -m
simultaneous imperfective + -m
past perfect affirmative perfective + perfective of én or sugé
present perfect affirmative perfective + imperfective of én
future perfect affirmative perfective + prospective of sugé
past progressive -k converb + imperfective of én or sugé
present progressive affirmative imperfect + imperfective of én
future progressive -k converb + prospective of sugé
immediate future affirmative conjunctive I + imperfective of wée
imperfect potential I affirmative conjunctive I + imperfective of takké
imperfect
potential II
affirmative imperfective + -m + takké
negative lafé + imperfective of wée + -m + takké
perfect
potential
affirmative perfective + -m + takké
negative lafé + perfective of wée + -m + takké
present
conditional II
affirmative imperfective + object pronoun + tekkék
negative lafé + perfective of wée + object pronoun + tekkék
perfect
conditional
affirmative perfective + imperfective of sugé + -k
negative perfective + sugé + imperfective of wée -k
irrealis lafé + perfective of xaaxé or raaré

Derived terms

References

  • E. M. Parker; R. J. Hayward (1985), “lafe”, in An Afar-English-French dictionary (with Grammatical Notes in English), University of London, →ISBN, page 154

Middle English

Noun

lafe

  1. (Early Middle English) alternative form of love (remainder)

Old English

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈlɑː.fe/, [ˈlɑː.ve]

Noun

lāfe

  1. inflection of lāf:
    1. nominative plural
    2. accusative/dative singular