kupler

kupler

Danish

Noun

kupler c

  1. indefinite plural of kuppel

Norwegian Bokmål

Noun

kupler m

  1. indefinite plural of kuppel

Polish

Etymology

    Borrowed from German Kuppler.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈku.plɛr/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -uplɛr
    • Syllabification: ku‧pler

    Noun

    kupler m pers (female equivalent kuplerka)

    1. (archaic) pimp, procurer
      Synonyms: rajfur, stręczyciel, sutener, alfons

    Declension

    Derived terms

    adjective

    Further reading

    • kupler”, in Wielki słownik języka polskiego[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • kupler”, in Polish dictionaries at PWN[2] (in Polish)

    Serbo-Croatian

    Etymology

    Borrowed from German Kuppler.

    Pronunciation

    • IPA(key): /kǔpler/
    • Hyphenation: ku‧pler

    Noun

    kùpler m anim (Cyrillic spelling ку̀плер)

    1. pimp
      Synonyms: màkrō, podvòdāč, svȍdnīk

    Declension

    Declension of kupler
    singular plural
    nominative kùpler kupleri
    genitive kuplera kuplera
    dative kupleru kuplerima
    accusative kuplera kuplere
    vocative kupleru kupleri
    locative kupleru kuplerima
    instrumental kuplerom kuplerima