kont

kont

See also: Kont, kónt, and -kont

Afrikaans

Etymology

From Dutch kont (butt, bum), from Middle Dutch conte (vagina”, also generally “sex organ), from Old Dutch *kunta (vagina), from Proto-Germanic *kuntǭ.

Pronunciation

  • IPA(key): /kɔnt/
  • Audio:(file)

Noun

kont (plural konte, diminutive kontjie)

  1. (vulgar) cunt, female genitalia
  2. (vulgar) cunt, an extremely unpleasant or objectionable person

Breton

Noun

kont

  1. count (a lord of a county holding a title of countdom)

Hypernyms

Coordinate terms

Derived terms

Dutch

Etymology

From Middle Dutch conte (vagina”, also generally “sex organ), from Old Dutch *kunta (vagina), from Proto-West Germanic *kuntā, from Proto-Germanic *kuntǭ. Compare English cunt.

Pronunciation

  • IPA(key): /kɔnt/
  • Audio:(file)
  • Hyphenation: kont
  • Rhymes: -ɔnt
  • Homophone: kond

Noun

kont m (plural konten, diminutive kontje n)

  1. (informal) butt, bum, arse
  2. (vulgar) a cunt (an extremely unpleasant or objectionable person)
  3. (obsolete) cunt, female genitalia

Usage notes

  • The Middle Dutch sense of cunt (“female genitalia”) has disappeared almost entirely from modern Dutch, save for dialects of Flanders, Groningen, and Friesland; this sense is entirely absent in general speech. The word is not particularly vulgar, being perhaps more equivalent to “butt” than “arse, ass”.
  • Among younger speakers, kont has taken on the meaning of “an extremely unpleasant or objectionable person”, which is likely due to the influence of British English cunt with the more vulgar sense.

Derived terms

Descendants

  • Berbice Creole Dutch: kundu

Anagrams

Estonian

Etymology

From Proto-Finnic *kontti, possibly from Proto-Uralic *konte. Cognate to Finnish kontti.

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈkonʲt/, [ˈkonʲtˑ]

Noun

kont (genitive kondi, partitive konti)

  1. bone

Usage notes

A near-synonym of luu, but they have different connotations. Generally, bones of humans and (larger) mammals can be called either kont or luu, and the bones of everything else are called luu. Compounds are generally formed with luu. Dogs eat kont and not luu. Fish always have luu. The word kont is often used in idioms.

Declension

Declension of kont (ÕS type 22e/riik, t-d gradation)
singular plural
nominative kont kondid
accusative nom.
gen. kondi
genitive kontide
partitive konti konte
kontisid
illative konti
kondisse
kontidesse
kondesse
inessive kondis kontides
kondes
elative kondist kontidest
kondest
allative kondile kontidele
kondele
adessive kondil kontidel
kondel
ablative kondilt kontidelt
kondelt
translative kondiks kontideks
kondeks
terminative kondini kontideni
essive kondina kontidena
abessive kondita kontideta
comitative kondiga kontidega

Synonyms

Maltese

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈkɔnt/
  • Rhymes: -ɔnt

Etymology 1

    Borrowed from Italian conto.

    Noun

    kont m (plural kontijiet)

    1. account
      Alternative form: akkont (Australia)
    2. bill
      Alternative form: akkont (Australia)

    Etymology 2

    See the etymology of the corresponding lemma form.

    Verb

    kont

    1. first/second-person singular perfect of kien

    Norwegian Nynorsk

    Alternative forms

    Etymology

    Borrowed from Finnish kontti.

    Noun

    kont m (definite singular konten, indefinite plural kontar, definite plural kontane)

    1. a bag made of birchbark or long spruce shavings

    Derived terms

    Polish

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈkɔnt/
    • Rhymes: -ɔnt
    • Syllabification: kont
    • Homophone: kąt

    Noun

    kont n

    1. genitive plural of konto

    Turkish

    Etymology

    Inherited from Ottoman Turkish قونت (kont), from French comte.

    Noun

    kont (definite accusative kontu, plural kontlar)

    1. count

    Declension

    Declension of kont
    singular plural
    nominative kont kontlar
    definite accusative kontu kontları
    dative konta kontlara
    locative kontta kontlarda
    ablative konttan kontlardan
    genitive kontun kontların
    Possessive forms
    nominative
    singular plural
    1st singular kontum kontlarım
    2nd singular kontun kontların
    3rd singular kontu kontları
    1st plural kontumuz kontlarımız
    2nd plural kontunuz kontlarınız
    3rd plural kontları kontları
    definite accusative
    singular plural
    1st singular kontumu kontlarımı
    2nd singular kontunu kontlarını
    3rd singular kontunu kontlarını
    1st plural kontumuzu kontlarımızı
    2nd plural kontunuzu kontlarınızı
    3rd plural kontlarını kontlarını
    dative
    singular plural
    1st singular kontuma kontlarıma
    2nd singular kontuna kontlarına
    3rd singular kontuna kontlarına
    1st plural kontumuza kontlarımıza
    2nd plural kontunuza kontlarınıza
    3rd plural kontlarına kontlarına
    locative
    singular plural
    1st singular kontumda kontlarımda
    2nd singular kontunda kontlarında
    3rd singular kontunda kontlarında
    1st plural kontumuzda kontlarımızda
    2nd plural kontunuzda kontlarınızda
    3rd plural kontlarında kontlarında
    ablative
    singular plural
    1st singular kontumdan kontlarımdan
    2nd singular kontundan kontlarından
    3rd singular kontundan kontlarından
    1st plural kontumuzdan kontlarımızdan
    2nd plural kontunuzdan kontlarınızdan
    3rd plural kontlarından kontlarından
    genitive
    singular plural
    1st singular kontumun kontlarımın
    2nd singular kontunun kontlarının
    3rd singular kontunun kontlarının
    1st plural kontumuzun kontlarımızın
    2nd plural kontunuzun kontlarınızın
    3rd plural kontlarının kontlarının
    Predicative forms
    singular plural
    1st singular kontum kontlarım
    2nd singular kontsun kontlarsın
    3rd singular kont
    konttur
    kontlar
    kontlardır
    1st plural kontuz kontlarız
    2nd plural kontsunuz kontlarsınız
    3rd plural kontlar kontlardır

    Derived terms

    Uzbek

    Etymology

    Borrowed from French comte.

    Noun

    kont (plural kontlar)

    1. count

    Declension

    Declension of kont
    singular plural
    nominative kont kontlar
    genitive kontning kontlarning
    dative kontga kontlarga
    definite accusative kontni kontlarni
    locative kontda kontlarda
    ablative kontdan kontlardan
    similative kontdek kontlardek
    Possessive forms of kont
    1st person singular
    singular plural
    nominative kontim kontlarim
    genitive kontimning kontlarimning
    dative kontimga kontlarimga
    definite accusative kontimni kontlarimni
    locative kontimda kontlarimda
    ablative kontimdan kontlarimdan
    similative kontimdek kontlarimdek
    2nd person singular
    singular plural
    nominative konting kontlaring
    genitive kontingning kontlaringning
    dative kontingga kontlaringga
    definite accusative kontingni kontlaringni
    locative kontingda kontlaringda
    ablative kontingdan kontlaringdan
    similative kontingdek kontlaringdek
    3rd person singular
    singular plural
    nominative konti kontlari
    genitive kontining kontlarining
    dative kontiga kontlariga
    definite accusative kontini kontlarini
    locative kontida kontlarida
    ablative kontidan kontlaridan
    similative kontidek kontlaridek
    1st person plural
    singular plural
    nominative kontimiz kontlarimiz
    genitive kontimizning kontlarimizning
    dative kontimizga kontlarimizga
    definite accusative kontimizni kontlarimizni
    locative kontimizda kontlarimizda
    ablative kontimizdan kontlarimizdan
    similative kontimizdek kontlarimizdek
    2nd person plural
    singular plural
    nominative kontingiz kontlaringiz
    genitive kontingizning kontlaringizning
    dative kontingizga kontlaringizga
    definite accusative kontingizni kontlaringizni
    locative kontingizda kontlaringizda
    ablative kontingizdan kontlaringizdan
    similative kontingizdek kontlaringizdek
    3rd person plural
    singular plural
    nominative konti kontlari
    genitive kontining kontlarining
    dative kontiga kontlariga
    definite accusative kontini kontlarini
    locative kontida kontlarida
    ablative kontidan kontlaridan
    similative kontidek kontlaridek