knur

knur

English

Etymology

Late Middle English knorre, variant of knarre; see knar (knot on a tree trunk).

Cognate with German Knorren (knurl) and Danish knor (knurl).

Pronunciation

  • IPA(key): /nɜː(ɹ)/
  • Audio (Southern England):(file)
  • Rhymes: -ɜː(ɹ)

Noun

knur (plural knurs)

  1. A knurl.
  2. The small wooden ball in the game of trap ball, or knurr and spell.

Derived terms

Further reading

Anagrams

Danish

Pronunciation

  • Rhymes: -oːɐ̯

Verb

knur

  1. imperative of knurre

Polish

Etymology

    Inherited from Proto-Slavic *kъnorzъ. Doublet of kiernoz.

    Pronunciation

     
    • IPA(key): /ˈknur/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ur
    • Syllabification: knur

    Noun

    knur m animal (diminutive knurek, related adjective knurowaty)

    1. boar (uncastrated male pig kept for reproduction)
      Synonym: kiernoz
    2. (colloquial, derogatory) contemptible man

    Declension

    Further reading

    • knur”, in Wielki słownik języka polskiego[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • knur”, in Polish dictionaries at PWN[2] (in Polish)
    • Wojciech Grzegorzewicz (1894), “knur”, in “O języku ludowym w powiecie przasnyskim”, in Sprawozdania Komisji Językowej Akademii Umiejętności (in Polish), volume 5, Krakow: Akademia Umiejętności, page 111