klasztor
Polish
Etymology
Borrowed from Czech klášter,[1] from Old High German klōsta, from Latin claustrum.
Pronunciation
- IPA(key): /ˈklaʂ.tɔr/
Audio: (file) - Rhymes: -aʂtɔr
- Syllabification: klasz‧tor
Noun
klasztor m inan (diminutive klasztorek)
- cloister, convent, monastery
- 1913, Tadeusz Miciński, Xiądz Faust, Kraków: „Książka“, page 112:
- Parostatek poszedł na reparację do doków, pasażerowie rozmieszczeni gościnnie u mieszkańców Mesyny lub po klasztorach. […]
- The steamboat went to the docks for repairs, the passengers were placed hospitably with the inhabitants of Messina or in monasteries. […]
Declension
Declension of klasztor
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | klasztor | klasztory |
| genitive | klasztoru | klasztorów |
| dative | klasztorowi | klasztorom |
| accusative | klasztor | klasztory |
| instrumental | klasztorem | klasztorami |
| locative | klasztorze | klasztorach |
| vocative | klasztorze | klasztory |
Derived terms
adjective
Related terms
adjective
adverb
- klasztornie
noun
- klasztorność
Descendants
- → Ukrainian: кля́штор (kljáštor)
References
- ^ Mieczysław Basaj; Janusz Siatkowski (2006), “klasztor”, in Bohemizmy w języku polskim: Słownik (in Polish), Warsaw: Wydział Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego, →ISBN, page 89