kitab

kitab

See also: kitâb

English

Etymology

    Borrowed from Arabic كِتَاب (kitāb).

    Noun

    kitab (plural kitabs)

    1. An Islamic book.
      • 2011, Ronit Ricci, Islam Translated: Literature, Conversion, and the Arabic Cosmopolis of South and Southeast Asia, page 96:
        [] mystical works were virtually absent from the curriculum in the late nineteenth century, and the stress was on kitabs of Islamic law and Arabic grammar.

    Afar

    Etymology

    Borrowed from Arabic كِتَاب (kitāb).

    Pronunciation

    • IPA(key): /kiˈtab/ [kɪˈtʌb]
    • Hyphenation: ki‧tab

    Noun

    kitáb m (plural kitoobá f)

    1. book

    Usage notes

    • Some speakers might use kitáb only in reference to the Quran.

    Declension

            Declension of kitáb      
    absolutive kitáb
    predicative kitáaba
    subjective kitáb
    genitive kitáb
      Postpositioned forms
    l-case kitáabal
    k-case kitáabak
    t-case kitáabat
    h-case kitáabah

    Synonyms

    References

    • E. M. Parker; R. J. Hayward (1985), “kitab”, in An Afar-English-French dictionary (with Grammatical Notes in English), University of London, →ISBN
    • Mohamed Hassan Kamil (2015), L’afar: description grammaticale d’une langue couchitique (Djibouti, Erythrée et Ethiopie)[2], Paris: Université Sorbonne Paris Cité (doctoral thesis)

    Azerbaijani

    Other scripts
    Cyrillic китаб
    Arabic کتاب

    Etymology

      Borrowed from Arabic كِتَاب (kitāb). Compare Turkish kitap.

      Pronunciation

      • IPA(key): [ciˈtɑb], [t͡ʃiˈtɑb]
      • Audio:(file)
      • (Ganjabasar) IPA(key): [ctʰaf]

      Noun

      kitab (definite accusative kitabı, sound plural kitablar, broken plural kütüb)

      1. book
        kitab oxumaqto read a book
        oxunması zəruri olan kitabların siyahısılist of must-read books

      Declension

      Declension of kitab
      singular plural
      sound broken
      nominative kitabkitablarkütüb
      definite accusative kitabıkitablarıkütübü
      dative kitabakitablarakütübə
      locative kitabdakitablardakütübdə
      ablative kitabdankitablardankütübdən
      definite genitive kitabınkitablarınkütübün
      Possessive forms of kitab
      nominative
      singular plural
      sound broken
      mənim (my) kitabım kitablarım kütübüm
      sənin (your) kitabın kitabların kütübün
      onun (his/her/its) kitabı kitabları kütübü
      bizim (our) kitabımız kitablarımız kütübümüz
      sizin (your) kitabınız kitablarınız kütübünüz
      onların (their) kitabı or kitabları kitabları kütübü
      accusative
      singular plural
      sound broken
      mənim (my) kitabımı kitablarımı kütübümü
      sənin (your) kitabını kitablarını kütübünü
      onun (his/her/its) kitabını kitablarını kütübünü
      bizim (our) kitabımızı kitablarımızı kütübümüzü
      sizin (your) kitabınızı kitablarınızı kütübünüzü
      onların (their) kitabını or kitablarını kitablarını kütübünü
      dative
      singular plural
      sound broken
      mənim (my) kitabıma kitablarıma kütübümə
      sənin (your) kitabına kitablarına kütübünə
      onun (his/her/its) kitabına kitablarına kütübünə
      bizim (our) kitabımıza kitablarımıza kütübümüzə
      sizin (your) kitabınıza kitablarınıza kütübünüzə
      onların (their) kitabına or kitablarına kitablarına kütübünə
      locative
      singular plural
      sound broken
      mənim (my) kitabımda kitablarımda kütübümdə
      sənin (your) kitabında kitablarında kütübündə
      onun (his/her/its) kitabında kitablarında kütübündə
      bizim (our) kitabımızda kitablarımızda kütübümüzdə
      sizin (your) kitabınızda kitablarınızda kütübünüzdə
      onların (their) kitabında or kitablarında kitablarında kütübündə
      ablative
      singular plural
      sound broken
      mənim (my) kitabımdan kitablarımdan kütübümdən
      sənin (your) kitabından kitablarından kütübündən
      onun (his/her/its) kitabından kitablarından kütübündən
      bizim (our) kitabımızdan kitablarımızdan kütübümüzdən
      sizin (your) kitabınızdan kitablarınızdan kütübünüzdən
      onların (their) kitabından or kitablarından kitablarından kütübündən
      genitive
      singular plural
      sound broken
      mənim (my) kitabımın kitablarımın kütübümün
      sənin (your) kitabının kitablarının kütübünün
      onun (his/her/its) kitabının kitablarının kütübünün
      bizim (our) kitabımızın kitablarımızın kütübümüzün
      sizin (your) kitabınızın kitablarınızın kütübünüzün
      onların (their) kitabının or kitablarının kitablarının kütübünün

      Derived terms

      Descendants

      • Tat: kitab

      References

      Cebuano

      Alternative forms

      Pronunciation

      • IPA(key): /ˈkitab/ [ˈki.t̪ɐb]
      • Hyphenation: ki‧tab

      Verb

      kitab (Badlit spelling ᜃᜒᜆᜊ᜔)

      1. to gabble; to talk fast, idly, foolishly, or without meaning

      Derived terms

      • gakitab
      • magkitab
      • mokitab
      • nagkitab

      Indonesian

      Etymology

      Inherited from Malay kitab, from Arabic كِتَاب (kitāb, book).[1]

      Pronunciation

      • (Standard Indonesian) IPA(key): /ˈkitab/ [ˈki.t̪ap̚]
      • Audio:(file)
      • Rhymes: -itab
      • Syllabification: ki‧tab
      • Homophone: KITAP

      Noun

      kitab (plural kitab-kitab)

      1. book (collection of sheets of paper bound together containing printed or written material)
        Synonyms: buku, pustaka
      2. holy book, sacred writing, scripture
        Synonym: kitab suci
      3. code, body of law

      Usage notes

      Regularly used to mean a religious book or a book of law.

      Derived terms

      • berkitab
      • pengitaban

      References

      1. ^ Erwina Burhanuddin; Abdul Gaffar Ruskhan; R.B. Chrismanto (1993), Penelitian kosakata bahasa Arab dalam bahasa Indonesia [Research on Arabic vocabulary in Indonesian]‎[1], Jakarta: Pusat Pembinaan dan Pengembangan Bahasa, Departemen Pendidikan dan Kebudayaan, →ISBN, →OCLC

      Further reading

      Maguindanao

      Etymology

      Borrowed from Malay kitab, from Arabic كِتَاب (kitāb, book).

      Pronunciation

      • (Standard Maguindanaon) IPA(key): /ˈkitab/ [ˈki.ʈʌb]
      • Rhymes: -itab
      • Syllabification: ki‧tab

      Noun

      kitab

      1. book
        Synonym: libru

      Malay

      Etymology

      Borrowed from Arabic كِتَاب (kitāb, book).

      Pronunciation

      Noun

      kitab (Jawi spelling کتاب, plural kitab-kitab or kitab2)

      1. book (collection of sheets of paper bound together containing printed or written material)
        Synonyms: buku, pustaka

      Usage notes

      Regularly used to mean a religious book or a book of law.

      Descendants

      Further reading

      Maranao

      Etymology

      Borrowed from Malay kitab (book), from Arabic كِتَاب (kitāb)

      Noun

      kitab

      1. law; rule

      Derived terms

      • kitaban
      • pangitaban

      Naga Pidgin

      Etymology

        Borrowed from Bengali কিতাব (kitab) or Hindi किताब (kitāb).

        Noun

        kitab

        1. book

        Rohingya

        Etymology

        Ultimately from Arabic كِتَاب (kitāb, book)

        Noun

        kitab

        1. book (collection of sheets of paper bound together containing printed or written material)

        Salar

        Etymology

        Borrowed from Arabic كِتَاب (kitāb, book).

        Noun

        kitab

        1. book

        References

        • Potanin, G.N. (1893), “китаб”, in Тангутско-Тибетская окраина Китая и Центральная Монголия [Tangutsko-Tibetskaja okraina Kitaja i Centralʹnaja Mongolija] (in Russian), page 430

        Tat

        Etymology

        Borrowed from Azerbaijani kitab, from Arabic كِتَاب (kitāb, book).

        Noun

        kitab

        1. book

        Turkish

        Noun

        kitab

        1. misspelling of kitap (book)

        Yakan

        Etymology

        Borrowed from Malay kitab, from Arabic كِتَاب (kitāb, book).

        Noun

        kitab

        1. holy book