interruptio

interruptio

Latin

Etymology

    From interrumpō + -tiō.

    Noun

    interruptiō f (genitive interruptiōnis); third declension

    1. interruption
    2. interval
    3. break, discontinuity

    Declension

    Third-declension noun.

    singular plural
    nominative interruptiō interruptiōnēs
    genitive interruptiōnis interruptiōnum
    dative interruptiōnī interruptiōnibus
    accusative interruptiōnem interruptiōnēs
    ablative interruptiōne interruptiōnibus
    vocative interruptiō interruptiōnēs

    Descendants

    References

    • interruptio”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • interruptio”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.