interritus

interritus

Latin

Etymology

    From in- + territus.

    Pronunciation

    Adjective

    interritus (feminine interrita, neuter interritum); first/second-declension adjective

    1. unafraid
    2. fearless

    Declension

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative interritus interrita interritum interritī interritae interrita
    genitive interritī interritae interritī interritōrum interritārum interritōrum
    dative interritō interritae interritō interritīs
    accusative interritum interritam interritum interritōs interritās interrita
    ablative interritō interritā interritō interritīs
    vocative interrite interrita interritum interritī interritae interrita

    References

    • interritus”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • interritus”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
    • interritus”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.