instancja

instancja

See also: instancją

Polish

Etymology

Etymology tree
Latin īnstantialbor.
Polish instancja

    Learned borrowing from Latin īnstantia.

    Pronunciation

    • IPA(key): /inˈstan.t͡sja/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ant͡sja
    • Syllabification: in‧stan‧cja

    Noun

    instancja f

    1. (law) instance (order of occurrence of e.g. a court)
    2. (computing) instance (specific occurrence of something that is created or instantiated, such as a database, or an object of a class in object-oriented programming)

    Declension

    Declension of instancja
    singular plural
    nominative instancja instancje
    genitive instancji instancji/instancyj (archaic)
    dative instancji instancjom
    accusative instancję instancje
    instrumental instancją instancjami
    locative instancji instancjach
    vocative instancjo instancje

    Further reading

    • “instancja”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “instancja”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)
    This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.