inkompetence

inkompetence

Danish

Etymology

From in- +‎ kompetence.

Noun

inkompetence c (singular definite inkompetencen, plural indefinite inkompetencer)

  1. incompetence, incompetency
    Antonym: kompetence

Declension

Declension of inkompetence
common
gender
singular plural
indefinite definite indefinite definite
nominative inkompetence inkompetencen inkompetencer inkompetencerne
genitive inkompetences inkompetencens inkompetencers inkompetencernes

References