inglorius

inglorius

Latin

Etymology

    From in- + glōrius.

    Pronunciation

    Adjective

    inglōrius (feminine inglōria, neuter inglōrium); first/second-declension adjective

    1. inglorious
    2. undistinguished

    Declension

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative inglōrius inglōria inglōrium inglōriī inglōriae inglōria
    genitive inglōriī inglōriae inglōriī inglōriōrum inglōriārum inglōriōrum
    dative inglōriō inglōriae inglōriō inglōriīs
    accusative inglōrium inglōriam inglōrium inglōriōs inglōriās inglōria
    ablative inglōriō inglōriā inglōriō inglōriīs
    vocative inglōrie inglōria inglōrium inglōriī inglōriae inglōria

    References

    • inglorius”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • inglorius”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
    • inglorius”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.