indoctus

indoctus

Latin

Etymology

    From in- + doctus.

    Pronunciation

    Adjective

    indoctus (feminine indocta, neuter indoctum); first/second-declension adjective

    1. untaught
    2. unlearned, ignorant, untrained
      Indocti discant, et ament meminisse periti.
      Let the unlearned learn and let the learned delight to remember.

    Declension

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative indoctus indocta indoctum indoctī indoctae indocta
    genitive indoctī indoctae indoctī indoctōrum indoctārum indoctōrum
    dative indoctō indoctae indoctō indoctīs
    accusative indoctum indoctam indoctum indoctōs indoctās indocta
    ablative indoctō indoctā indoctō indoctīs
    vocative indocte indocta indoctum indoctī indoctae indocta

    References

    • indoctus”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • indoctus”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
    • "indoctus", in Charles du Fresne du Cange, Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition with additions by D. P. Carpenterius, Adelungius and others, edited by Léopold Favre, 1883–1887)
    • indoctus”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.