incredulus

incredulus

Latin

Etymology

    From in- + crēdulus.

    Pronunciation

    Adjective

    incrēdulus (feminine incrēdula, neuter incrēdulum); first/second-declension adjective

    1. unbelieving, disbelieving, incredulous
    2. disobedient

    Declension

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative incrēdulus incrēdula incrēdulum incrēdulī incrēdulae incrēdula
    genitive incrēdulī incrēdulae incrēdulī incrēdulōrum incrēdulārum incrēdulōrum
    dative incrēdulō incrēdulae incrēdulō incrēdulīs
    accusative incrēdulum incrēdulam incrēdulum incrēdulōs incrēdulās incrēdula
    ablative incrēdulō incrēdulā incrēdulō incrēdulīs
    vocative incrēdule incrēdula incrēdulum incrēdulī incrēdulae incrēdula

    Derived terms

    Descendants

    • Catalan: incrèdul
    • English: incredulous
    • French: incrédule
    • Galician: incrédulo
    • Italian: incredulo
    • Portuguese: incréu
    • Portuguese: incrédulo (learned)
    • Romanian: incredul
    • Spanish: incrédulo

    References

    • incredulus”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • incredulus”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
    • incredulus”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.