inconveniens

inconveniens

Latin

Etymology

    From in- + conveniens.

    Pronunciation

    Adjective

    inconveniēns (genitive inconvenientis); third-declension one-termination adjective

    1. unsuitable
    2. dissimilar

    Declension

    Third-declension one-termination adjective.

    singular plural
    masc./fem. neuter masc./fem. neuter
    nominative inconveniēns inconvenientēs inconvenientia
    genitive inconvenientis inconvenientium
    dative inconvenientī inconvenientibus
    accusative inconvenientem inconveniēns inconvenientīs
    inconvenientēs
    inconvenientia
    ablative inconvenientī
    inconveniente
    inconvenientibus
    vocative inconveniēns inconvenientēs inconvenientia

    Descendants

    References

    Middle French

    Noun

    inconveniens m

    1. plural of inconvenient