inconsequens

inconsequens

Latin

Etymology

    From in- (un-, not) + cōnsequēns (following).

    Pronunciation

    Adjective

    incōnsequēns (genitive incōnsequentis); third-declension one-termination adjective

    1. (Late Latin) inconsequent, illogical

    Declension

    Third-declension one-termination adjective.

    singular plural
    masc./fem. neuter masc./fem. neuter
    nominative incōnsequēns incōnsequentēs incōnsequentia
    genitive incōnsequentis incōnsequentium
    dative incōnsequentī incōnsequentibus
    accusative incōnsequentem incōnsequēns incōnsequentīs
    incōnsequentēs
    incōnsequentia
    ablative incōnsequentī
    incōnsequente
    incōnsequentibus
    vocative incōnsequēns incōnsequentēs incōnsequentia

    Derived terms

    • incōnsequenter

    Descendants

    • Italian: inconseguente

    References