incelebratus

incelebratus

Latin

Etymology

    From in- + celebrātus (proclaimed).

    Pronunciation

    Adjective

    incelebrātus (feminine incelebrāta, neuter incelebrātum); first/second-declension adjective

    1. not made known, not spread abroad

    Declension

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative incelebrātus incelebrāta incelebrātum incelebrātī incelebrātae incelebrāta
    genitive incelebrātī incelebrātae incelebrātī incelebrātōrum incelebrātārum incelebrātōrum
    dative incelebrātō incelebrātae incelebrātō incelebrātīs
    accusative incelebrātum incelebrātam incelebrātum incelebrātōs incelebrātās incelebrāta
    ablative incelebrātō incelebrātā incelebrātō incelebrātīs
    vocative incelebrāte incelebrāta incelebrātum incelebrātī incelebrātae incelebrāta

    References

    • incelebratus”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • incelebratus”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers