ignavus

ignavus

Latin

Etymology

    From in- + (g)nāvus.

    Pronunciation

    Adjective

    ignāvus (feminine ignāva, neuter ignāvum, comparative ignāvior, superlative ignāvissimus); first/second-declension adjective

    1. lazy, slothful, inactive, sluggish
      Synonyms: dēses, iners, sēgnis, piger, socors, murcidus, languidus
      Antonyms: vīvus, strēnuus, impiger, alacer, ācer
      • 8 CE, Ovidius, Metamorphoses XI.593:
        Est prope Cimmerios longo spelunca recessu,
        mons cavus, ignavi domus et penetralia Somni.
        Near the Cimmerians there is a cave with long recess,
        a hollow mountain, the home and sanctuary of sluggish Sleep.
    2. unproductive, idle
      • 29 BCE – 19 BCE, Vergilius, Aeneis 1.434–435:
        [...] aut agmine factō
        ignāvum fūcōs pecus ā praesēpibus arcent
        […] or by banding as an army [the bees] drive the drones, an idle herd, from the hive
    3. cowardly

    Declension

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative ignāvus ignāva ignāvum ignāvī ignāvae ignāva
    genitive ignāvī ignāvae ignāvī ignāvōrum ignāvārum ignāvōrum
    dative ignāvō ignāvae ignāvō ignāvīs
    accusative ignāvum ignāvam ignāvum ignāvōs ignāvās ignāva
    ablative ignāvō ignāvā ignāvō ignāvīs
    vocative ignāve ignāva ignāvum ignāvī ignāvae ignāva

    Derived terms

    References

    • ignavus”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • ignavus”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
    • ignavus”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.