iconicus

iconicus

Latin

Etymology

    Borrowed from Ancient Greek εἰκονικός (eikonikós).

    Pronunciation

    Adjective

    īconicus (feminine īconica, neuter īconicum); first/second-declension adjective (Late Latin)

    1. of an image, iconic
    2. life-size

    Declension

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative īconicus īconica īconicum īconicī īconicae īconica
    genitive īconicī īconicae īconicī īconicōrum īconicārum īconicōrum
    dative īconicō īconicae īconicō īconicīs
    accusative īconicum īconicam īconicum īconicōs īconicās īconica
    ablative īconicō īconicā īconicō īconicīs
    vocative īconice īconica īconicum īconicī īconicae īconica

    Descendants

    • English: iconic
    • French: iconique
    • German: ikonisch
    • Italian: iconico
    • Spanish: iconico

    References

    • iconicus”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.
    • iconicus in Georges, Karl Ernst; Georges, Heinrich (1913–1918), Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch, 8th edition, volume 2, Hahnsche Buchhandlung
    • iconicus”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press