iaculum

iaculum

Latin

Alternative forms

Etymology

    From iaculus, from iaciō (to throw).

    Pronunciation

    Noun

    iaculum n (genitive iaculī); second declension

    1. A dart, a javelin
      • C. Iulii Caesaris commentarii de bello Gallico. Für den Schulgebrauch erklärt von Dr. Albert Doberenz. Sechste Auflage, 1874, p. 157 (lib. V, cap. 43) and p. 160 (lib. V, cap. 45):
        Septimo oppugnationis die maximo coorto vento ferventes fusili ex argilla glandes fundis et fervefacta iacula in casas, quae more Gallico stramentis erant tectae, iacere coeperunt.
        Has ille in iaculo illigatas effert et Gallus inter Gallos sine ulla suspicione versatus ad Caesarem pervenit.
      • 4th century CE, Jerome of Stridon (St. Jerome), Vulgate, 25:18
        Iaculum et gladius et sagittā acūtā homō quī loquitur contrā proximum suum testimōnium falsum
        A man that beareth false witness against his neighbour, is like a dart and a sword and a sharp arrow.
        (trans.: Douay-Rheims Bible)
    2. A casting net, the weapon of a retiarius

    Declension

    Second-declension noun (neuter).

    singular plural
    nominative iaculum iacula
    genitive iaculī iaculōrum
    dative iaculō iaculīs
    accusative iaculum iacula
    ablative iaculō iaculīs
    vocative iaculum iacula

    Synonyms

    Derived terms

    References

    • iaculum”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
    • "iaculum", in Charles du Fresne du Cange, Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition with additions by D. P. Carpenterius, Adelungius and others, edited by Léopold Favre, 1883–1887)
    • iaculum”, in Harry Thurston Peck, editor (1898), Harper’s Dictionary of Classical Antiquities, New York: Harper & Brothers