gorun

gorun

See also: Gorun and gorún

Romanian

Etymology

Uncertain. Possibly from Bulgarian горун (gorun, Durmast oak), from to Proto-Slavic *gorũnъ.[1][2]

Noun

gorun m (plural goruni)

  1. sessile oak (Quercus petraea).

Declension

singular plural
indefinite definite indefinite definite
nominative-accusative gorun gorunul goruni gorunii
genitive-dative gorun gorunului goruni gorunilor
vocative gorunule gorunilor

References

  1. ^ Noul dicționar explicativ al limbii române, s.v. "gorun", Litera Internațional, 2002.
  2. ^ Academia Română, Institutul de Lingvistică „Iorgu Iordan”, Dicționarul explicativ al limbii române, ediția a II-a, s.v. "gorun", Univers Enciclopedic, 1998.

Serbo-Croatian

Etymology

Inherited from Proto-Slavic *gorũnъ.

Pronunciation

  • IPA(key): /ɡoˈrun/
  • Hyphenation: go‧run

Noun

gorún m inan (Cyrillic spelling гору́н)

  1. (Torlakian) oak tree (in general)
  2. (Torlakian) pedunculate oak (Quercus robur)

References

  • Radmila Žugić (2005), Rečnik govora jablaničkog kraja, Belgrad: Institut za srpski jezik SANU, →ISSN, →OCLC, page 60
  • Branislav Mitrović, Rečnik leskovačkog govora, Narodni muzej, Leskovac, 1984. page 73

Yagara

Adjective

gorun

  1. black

References

  • Eipper, Christopher, STATEMENT OF THE ORIGIN, CONDITION, AND PROSPECTS, OF THE GERMAN MISSION TO THE ABORIGINES AT MORETON BAY, CONDUCTED UNDER THE AUSPICES OF THE PRESBYTERIAN CHURCH IN NEW SOUTH WALES, 1841.