gorun
Romanian
Etymology
Uncertain. Possibly from Bulgarian горун (gorun, “Durmast oak”), from to Proto-Slavic *gorũnъ.[1][2]
Noun
gorun m (plural goruni)
Declension
| singular | plural | |||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative-accusative | gorun | gorunul | goruni | gorunii |
| genitive-dative | gorun | gorunului | goruni | gorunilor |
| vocative | gorunule | gorunilor | ||
References
Serbo-Croatian
Etymology
Inherited from Proto-Slavic *gorũnъ.
Pronunciation
- IPA(key): /ɡoˈrun/
- Hyphenation: go‧run
Noun
gorún m inan (Cyrillic spelling гору́н)
- (Torlakian) oak tree (in general)
- (Torlakian) pedunculate oak (Quercus robur)
References
- Radmila Žugić (2005), Rečnik govora jablaničkog kraja, Belgrad: Institut za srpski jezik SANU, →ISSN, →OCLC, page 60
- Branislav Mitrović, Rečnik leskovačkog govora, Narodni muzej, Leskovac, 1984. page 73
Yagara
Adjective
gorun
References
- Eipper, Christopher, STATEMENT OF THE ORIGIN, CONDITION, AND PROSPECTS, OF THE GERMAN MISSION TO THE ABORIGINES AT MORETON BAY, CONDUCTED UNDER THE AUSPICES OF THE PRESBYTERIAN CHURCH IN NEW SOUTH WALES, 1841.