glanc

glanc

Czech

Etymology

Borrowed from German Glanz.

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈɡlant͡s]

Noun

glanc m inan

  1. (colloquial, informal) shine, glare, brilliance

Declension

Further reading

Polish

Etymology

    Borrowed from German Glanz.

    Pronunciation

     
    • IPA(key): /ˈɡlant͡s/
    • Rhymes: -ant͡s
    • Syllabification: glanc

    Noun

    glanc m inan

    1. (colloquial or dialectal, Łowicz) gleam, lustre, shine
      Synonyms: blask, glans, połysk
    2. (Łowicz) synonym of wygląd
      ni mić glancuto have no appearance

    Declension

    Derived terms

    adverb
    verbs
    • glancować impf

    Further reading

    • glanc”, in Wielki słownik języka polskiego[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • glanc”, in Polish dictionaries at PWN[2] (in Polish)
    • Marzena Kozanecka-Zwierz, Magdalena Bartosiewicz, Renata Marciniak-Firadza, editors (2014), “glanc”, in Gwara – Księżaków "język ojczysty" Dziedzictwo regionu łowickiego (in Polish), Łowicz: Muzeum w Łowiczu, →ISBN, page 30

    Serbo-Croatian

    Etymology

    Borrowed from German Glanz.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ɡlânt͡s/

    Noun

    glȁnc m inan (Cyrillic spelling гла̏нц)

    1. (regional) shine, glare, brilliance

    Declension

    Declension of glanc
    singular plural
    nominative glanc glančevi
    genitive glanca glančeva
    dative glancu glančevima
    accusative glanc glančeve
    vocative glanče glančevi
    locative glancu glančevima
    instrumental glancom / glancem glančevima

    References

    • glanc”, in Hrvatski jezični portal [Croatian language portal] (in Serbo-Croatian), 2006–2026