gitelt
Old Dutch
Etymology
From gi- + *telt (“tent”). Cognate with Old English ġeteld, Old High German gizelt.
Noun
gitelt n
Declension
Declension of gitelt (neuter a-stem noun)
| case | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | gitelt | gitelt |
| accusative | gitelt | gitelt |
| genitive | giteldes | giteldo |
| dative | gitelde | giteldon |
Descendants
- Middle Dutch: getelt
References
- “gitelt”, in Oudnederlands Woordenboek, 2012