generativist
English
Etymology
Etymology tree
Middle English generatyve, generatyf, generatif
English generative
English generativist
From generative + -ist.
Noun
generativist (plural generativists)
- A proponent of generative grammar or generative semantics
Anagrams
Romanian
Etymology
Borrowed from English generativist.
Adjective
generativist m or n (feminine singular generativistă, masculine plural generativiști, feminine/neuter plural generativiste)
Declension
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | neuter | feminine | masculine | neuter | feminine | ||
| nominative- accusative |
indefinite | generativist | generativistă | generativiști | generativiste | ||
| definite | generativistul | generativista | generativiștii | generativistele | |||
| genitive- dative |
indefinite | generativist | generativiste | generativiști | generativiste | ||
| definite | generativistului | generativistei | generativiștilor | generativistelor | |||